نمایشگاه گروهی تصویرسازی همین حوالی اسفند ۹۶

مهناز معصوم زاده مهناز معصوم زاده

همین حوالی

عنوانی که به محض شنیدنش تداعی حسی روشن از سادگی با لمس نزدیک رنگ‌ها بود.

درست بود، همین حوالی بود، اردبیل سرد و آبی خودمان، بغل گوشمان.

دوشنبه آغازش بود، برای رفتن به جمع تصویرگری‌ها بر روی دیوار.

با یک کوله پشتی و یک همسفر از جمع همین حوالی راهی شدیم، هوا سر به راه بود که رسیدیم، اما سبلان بود و خیالمان ناتخت از بابت سربه‌راهی هوا.

دوست داشتیم به زیارت شیخش برویم اما زمان امانمان نداد.

ساعت ۴ شد که رسیدیم، همه چیز آماده بود با یک روبان همیشه قرمز برای قیچی کردن و چند نفر از بزرگان گویا از اهالی ارشاد.

 

افتتاح شد..

 

وارد شدیم به جهت دیدن، فضای داخل گالری اولین چیزی بود که به دلم نشست، تخت و یکدست نبود، پر پیچ و خم بود و میشد برای پیدا کردن تابلوی بعدی دور بزنی دور خودت.

اما کارها

آثاری که باید چند بار می‌دیدی، حتی اگر توفیقی نمی‌افتی به اجبار.

 

آثاری فکر شده و تجربه شده، نه رها شده و از سر اتفاق.

 

و برای من نمایشگاه خوب یعنی بعد از تماشا به وجد آمدن و دنبال قلم و کاغذ بودن برای رها کردن ذهنی بی در و پیکر که به‌واسطه دیدن تجربه‌های خوب بصری وسیع اما وسواسی شده باشد.

 

و در آخر باید گفت یه نمایشگاه خوب مدیون یه نمایشگاه گردان خوب با تجربه زیستن در حوالی رنگ‌هاست.

ممنون از اردبیل و آرام علایی برای برپایی‌اش.

به گزارش مهناز معصوم زاده

 

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.