جستجو در دنیای رویا و خلاقیت با دیدگاهی تجربی

محمد حسین ماتک تصویرگر جوانی هست که با مطالعه و نگرشی به آثار بزرگانی چون گابریل پاچکو و آنتونیو سیلورینی و استادان بنام ایرانی چون حسن عامه کن و نور الدین زرین کلک،روند کاری خود را شکل داده تعدادی از آثار این هنرمند در مجلاتی چون “طنز و کاریکاتور” و “همشهری محله” هم به چاپ رسیده.طراحی کاراکتر و داستان پردازی در آثار این هنرمند و همینطور حضور در جشنواره های کارتون و کاریکاتور و انتخاب آثارشون به عنوان آثار برتر رو میتونیم جزوی از رزومه درخشان ایشون قرار بدیم.

آشنایی شما با دنیای تصویرسازی از چه وقت و به چه نحوی بود؟

زمانی بود که ساعت ها جلوی تلویزیون دراز میکشیدم و راز بقا نگاه میکردم و یا فیلم های علمی تخیلی خوب،اون زمان تمام فکرم میشد دنیایی که بعدش از این موجودات در بازی هام و نقاشی هام قرار میدادم.دقیقا خاطرم نیست؛اما از اون زمانی که حافظم یاری میکنه همیشه مدادرنگی و دفترنقاشی همراهم بوده.اتفاقا گاهی که به گذشته نگاه میکنم احساس میکنم امروزه چقدر دغدغه ی همه ما تصویرگرا این شده که بتونیم به اون بکری و نابی کار بکنیم.اما آشنایی من به طور حرفه ای با تصویر گری،مشاهده کار اساتید و دوستان مختلف فعال در این زمینه بوده.ناگفته نمونه که هرگز کلاس هیچ کدوم از این اساتید چه در کاریکاتور چه تصویرگری شرکت نکردم و اصولا تمامی پیشرفت های کاری بنا به ممارست و مطالعه آثار بزرگان بوده.این هم بگم که پیش از این،عمده فعالیت من و شناخت عموم،نسبت به کارتون ها و کاریکاتورهام بوده چراکه تا همین چند وقت اخیر بنا به صلاح دید و نبود کیفیت مد نظر،آثار تصویرگریم را در جایی شرکت و نمایش نمیدادم و صرفا به افزودن به سطح کیفی اون ها مطالعه بصری آثار اساتید سرتاسر جهان و حتی مطالعه در باب فلسفه های فکری اونها مشغول بودم.در حال حاضر و پس از این مرحله که ذکر کردم شروع به ورود و نمایش آثارم در این زمینه کردم.

از آثار چه هنرمندان ایرانی و خارجی در ایده یابی اولیه استفاده میکنین؟

طبیعتا شروع یک پروسه هنری رو تا حدی میشه با تقلید صرف بدونیم.چرا که به شخصه معتقدم گذروندن این روند کاری ملزوم و به هنرجو برای رسیدن به سطح کیفی برتر از لحاظ تکنیک آموزی و ابعاد مختلف اثر کمک میکنه.در زمینه کاریکاتور,هنرمندان بسیاری بودن که خیلی از این دوستان بزرگوار حق استادی بر گردن بنده دارن که همیشه با مطالعه آثارشون نکات ظریف و ارزشمندی دستگیرم شده.از جمله استاد جواد علیزاده،بهمن عبدی و مسعود شجایی طباطبایی و از هنرمندان خارجی هم عکس های مفهومی جما مادوز همیشه برای من پر از الهام بوده.                                          همچنین آثار هنرمندان خوبی چون آنخن بولیگان،ردمار هوئکسترا،گیلرمو موردیلو و پاول کوژینسکی اما در زمینه تصویرگری هم روند شکل گیری آثار و مطالعه عمیق خودم رو بر آثار گابریل پاچکو و آنتونیو سیلورینی میدونم.به علاوه هنرمندان ایرانی مثل حسن عامه کن،استاد بنی اسدی،مرحوم علی نامور و حتی آقای نورالدین زرین کلک،هنرمندانی که سبک اجرا و فضاسازی هاشون رو بسیار بسیار دوست دارم که طبیعتا از روی آثارشون تمرین ها و برداشت های زیادی رو انجام دادمو این مقوله رو همانطور که ذکر کردم روندی میدونم که به پختگی آثار کمک میکنه به شرط اونکه هنرجو مقلد صرف نباشه و همیشه سعی کنه خصوصیات خودش رو در اثر درگیر کنه که این کار میتونه تو آینده نزدیک و در روند هنرمند شدن،کم کم به سبک اجرای خاص خودش نزدیکتر و اون رو به ستاره کار خودش تبدیل کنه.

در مورد آثارتون که به نمایشگاه های خارجی راه یافته صحبت کنید؟

همونطور که گفتم کارهایی که از من در نمایشگاه های مختلف(فعلا)بوده و به نمایش دراومده،صرفا کاریکاتورهام و کارتون هام بوده که میتونم به اثر منتخب جشنواره کاریکاتور شمسه،اثر منتخب فستیوال افدستا،اثر منتخب کارتون ساردین لیسبون پرتقال و جشنواره های دیگه اشاره کنم.الان هم با توجه به برنامه ریزی های زمانی انجام شده.

منبع: پان‌آرت

 

نظرات

اگر دیدگاه خاصی در مورد این مطلب دارید بیان کنید