یادداشتی به بهانه‌ی نمایش آثار شیوا زمانی در کافه توکا

سارا شمسیسارا شمسی

آثار سرامیکی شیوا زمانی از سوم تا ششم دی ماه در کافه توکا به نمایش و فروش گذاشته شد و فرصت خوبی بود تا با آخرین دست‌ساخته‌های این هنرمند تصویرگر ساکن تبریز آشنا شویم.

دست‌ساخته‌های سرامیکی شیوا زمانی، یا بهتر است بگوییم تصویرسازی‌های بُعد یافته‌ی او تلاشی هستند برای وارد ساختن لحن و ذوق تصویرگری بر روی آثار کاربردی.

او در این مجموعه هم‌سازی کاملی را بین استعداد ساختن تصویری بیان‌گر و فرم دادن به یک اثر سه بعدی را به وجود آورده است. نگاه روز به سنت دیرینه‌ی سفال، مدیومی که قابلیت این را دارد تا به خوبی در میان زندگی روزمره مردم جا بگیرد. چنان‌که خود اشاره می‌کند این‌بار تصمیم داشته کارهای او نه فقط روی کاغذ و شاید جایی بایگانی شده، بلکه در صحنه‌ی زندگی واقعی حضور داشته باشند.

در میان تمامی آثار، مجموعه‌ی زن‌های شیوا بیش از همه توجه مخاطب را به خود می‌گیرند؛ حلقه‌ای از زنان در حال گرفتن دست‌های یکدیگر، این مجموعه میان تمامی کارهایش آواهای بلندتری دارند و احساس می‌کنیم که از تمدن به اعصار تاریخی کشیده‌ می‌شویم و ابتدایی‌ترین مفهوم اتحاد را نظاره می‌کنیم، فارغ از مفاهیم شکل‌گرفته‌ی امروزی دنیای زنانگی و تنها با فشردن دستان یکدیگر برای یکی شدن زنان برای ساختن دنیایی بهتر!

با نگاه یک تصویرگر که درک خود را از زندگی فاش می‌گوید، او گویی می‌خواهد پیام‌آور شور و سرزندگی و تجربه‌ی جهان اطرافش باشد. زنی که دست‌ها را بالا برده و شاید آیینی تاریخی را اجرا می‌کند، کاسه‌ای که می‌چرخد و زنی در بازار شهر می‌چرخد و این در واقع تجربه‌ی زیسته‌ی هنرمند است که به میان آمده و او با نیت زیبایی‌شناسانه‌ی یک تصویرگر حاصل هر روز کاری‌اش را روی یک شی کاربردی رقم می‌زند. شیوا در مجموعه آثار اخیرش می‌خواهد عمل هنرمندانه را به واسطه‌ی تندیس‌هایش به صحنه‌ی واقعی زندگی مردم بیاورد.

سارا شمسی

دی ماه ۱۳۹۶

 

 

 

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.